س 3 - كسى كه در جايى قصد توطّن مىكند ، آيا از به دو ورود نماز و روزه‌اش تمام است ، يا مدّتى بايد باشد و اگر بناست مدّتى باشد چه مقدار بايد باشد ؟ ج 3 - از اوّل نماز و روزه او تمام است مشروط بر اينكه از اوّل قصد توطّن كند و مقدارى هم بماند و نبايد قصد وطنيّت او كمتر از دو سال باشد . س 4 - آيا محلّ كار يا محلّ تحصيل ، در حكم وطن است و آيا براى زن خانه دار محلّ كار يا محلّ تحصيل همسرش ، نيز وطن محسوب مىشود ؟ ج 4 - به نظر ما محلّ كار و تحصيل در حكم وطن است ، در صورتى كه مدّت اقامت كمتر از دو سال نباشد و زوجه بر حسب عرف تابع همسر است ، مگر آن كه خودش تابعيّت را قبول نكند . س 5 - كسى كه در غير وطن اصلىاش زندگى مىكند و براى رفتن به محلّ كار ، بايد از حدّ ترخّص بگذرد ، حكم نماز و روزه او در محلّ زندگى و محلّ كار چيست ؟ ج 5 - نماز او تمام است و روزه هم مىتواند بگيرد و محلّ زندگى او اگر بيش از 2 سال قصد اقامت دارد ، مانند وطن اوست و حكم وطن اصلىاش را دارد . س 6 - زنانى كه به شهر ديگر به خانه بخت مىروند و تا آخر هم در آنجا ، با شوهر خود زندگى مىكنند و از وطن اصلى خود هم اعراض نكرده‌اند ، حكم نماز و روزه آنها چگونه است ؟ ج 6 - در وطن اصلى و وطن دوّم نماز آنها تمام است . س 7 - اگر شخصى مدّت حدّاقل شش ماه در جايى غير از وطن خود اقامت كرد و در اين مدّت اصلًا از اين شهر خارج نشد ، آيا اين شهر در حكم وطن اوست ؟ ج 7 - اگر قصد ماندن در آنجا را به مدت دو سال يا بيشتر دارد ، اقامت شش ماه هم در حكم وطن خواهد شد و الّا صرف اقامت شش ماه ، موجب صدق وطن نمىشود . س 8 - اگر شخصى در شهرى غير وطن خودش اقامت گزيد و قصد اقامت دائمه در آن شهر را نداشت ، امّا پس از مدّتى مثلًا چند سال عرفاً مردم او را اهل آن شهر مىدانند ، آيا آن شهر در حكم وطن اوست ؟ ج 8 - در فرض مزبور ، آن شهر حكم وطن را دارد .